Beginnende communicatie

Logopedie_bij_ons_beginnende_communicatie.jpg 

Wat is beginnende communicatie?

Vanaf de geboorte is er sprake van communicatie tussen het kind en de mensen in zijn omgeving. Aanvankelijk is dat op heel eenvoudige manier: naar elkaar kijken, voelen (bijvoorbeeld bij het wassen en verschonen) en ruiken. Huilen en lachen zijn ook manieren om te communiceren. Oppakken, dragen, troosten of zingen gebruiken volwassenen om als het ware antwoord te geven aan hun kind. Op deze manier leert een kind al heel vroeg wat communiceren betekent: signalen geven, antwoorden en daar weer op reageren.

Wat zijn problemen in de beginnende communicatie?

Indien een kind om wat voor reden dan ook moeite heeft met de verschillende aspecten uit de periode van de beginnende communicatie (het maken van klanken, manieren om te communiceren, taalbegrip of het maken van de eerste woordjes), kortom alles wat vooraf gaat aan het leren praten, kan de logopedist ingeschakeld worden (preverbale logopedie).

Wat doet de logopedist?

Na bespreking van de hulpvraag en de voorgeschiedenis, zal Lidwine een observatie en een onderzoek afnemen. Aan de hand hiervan maakt zij een inventarisatie van de problemen, welke communicatieve functies het kind gebruikt en welke nog niet. Daarna zal een adviesgesprek met de ouders plaats vinden. In overleg met de ouders wordt besloten of de behandeling nodig is en een behandelplan worden gemaakt.  

Bij problemen in de beginnende communicatie wordt gebruik gemaakt van sensomotorische training van de mond (zuig- en blaasoefeningen, tactiele oefeningen, klankvorming), het Therapieprogramma Beginnende Communicatie, de Hanen-methode, TOLK voor taalontwikkeling en gebaren (NmG) ter ondersteuning van de communicatie. Tijdens de behandeling zal altijd spelenderwijs met uw kind worden gewerkt. De begeleiding en advisering van de ouders vormen daarbij een belangrijk onderdeel. De ouders krijgen spel- en ontwikkelingsmateriaal aangereikt om de communicatie met hun kind te bevorderen.